Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçu (TCK 135): Kişisel Veri Nedir, Fotoğraf ve Ses Kaydı Hangi Suçu Oluşturur?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 17.06.2014 T., 2012/1510 E., 2014/331 K.
TCK 135 ve 136’daki düzenlemeler yalnızca sır niteliğindeki verileri değil, gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgiyi korur; bir gazete çalışanının fotoğrafını rızası olmadan arkadaşlık sitesine koymak kişisel verileri yayma suçunu oluşturur. Yerel bir gazetenin genel yayın yönetmeni olan sanık, gazetede köşe yazısı yazan katılanın köşesinde kullanılmak üzere çekilen fotoğrafını, 14.10.2006 tarihinde bir rumuz kullanarak ve kimlik, adres ve telefon bilgisi vermeden, katılanın 24-29 yaş arasında erkek arkadaş aradığı bilgisiyle bir arkadaşlık sitesine koymuştur. Ertesi gün bir yakınının görmesiyle durumu öğrenen katılana sanık özür mesajı göndermiş ve üyelik iki gün sonra silinmiştir. Mahkeme sanığı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûm etmiş, 12. Ceza Dairesi eylemin TCK 136 kapsamında olduğunu belirterek hükmü bozmuş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise eylemin basın yoluyla hakaret olduğunu ileri sürerek itiraz etmiştir. Genel Kurul, madde gerekçesindeki “Gerçek kişiyle ilgili her türlü bilgi, kişisel veri olarak kabul edilmelidir” açıklamasına dikkat çekmiş, öğretiye de atıfla “Gizli olmayan ve herkes tarafından bilinen kişisel veriler de hukuka aykırı eylemlere karşı korunmalıdır” demiştir. Kayıt bakımından “Yazılı hukuk kuralları tarafından açıkça verilmiş bir yetki olmadığı sürece, kişisel verilerin kaydedilmesinde hukuka uygunluktan bahsedilemeyecek ve bu fiil suç teşkil edecektir” tespitini yapmıştır. Somut olayda “her türlü kişisel verinin hukuka aykırı olarak başkasına verilmesi, yayılması ve ele geçirilmesi fiillerinin kanunun 136. maddesindeki suçu oluşturduğu kabul edilmelidir” sonucuna varmış; eylemin aynı zamanda alenen hakaret de oluşturduğunu, fikri içtima kuralı gereği daha ağır cezalı TCK 136’dan ceza verilmesi gerektiğini belirtmiştir. Karşı oy kullanan üyeler, kanunda kişisel veri tanımının bulunmamasının kanunilik ilkesi bakımından sorun oluşturduğunu ve eylemin hakaret olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunmuştur. İtiraz reddedilmiş; ön sorunda ikinci müzakerede oybirliği, esas yönünden ilk müzakerede oyçokluğu sağlanmıştır.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 04.11.2013 T., 2012/21774 E., 2013/24492 K.
Kendisine karşı suç işlendiği iddiasını ispatlamak ve kaybolabilecek delili korumak amacıyla karşı tarafla konuşmasını gizlice kaydedip yalnızca Cumhuriyet başsavcılığına sunan sanık, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığından kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan beraat etmelidir. Sanık, katılanın babasına ait iş yerinde bir süre işçi olarak çalışmış, ayrıldıktan sonra kıdem tazminatı davası açmıştır. Ardından katılanın kendisi hakkında kambiyo senedine dayalı icra takibi başlattığını öğrenmiş; teminat olarak verdiği imzalı boş senedin doldurulduğu iddiasını delillendirmek için kardeşiyle birlikte katılanın iş yerine gitmiştir. Senedin nasıl ve hangi amaçla verildiğine dair sorularına katılanın verdiği cevapları ve zaman zaman üçüncü bir kişinin de katıldığı konuşmaları, ses kaydı açık cep telefonuyla gizlice kaydetmiştir. Sanık, bu kayıttan oluşturduğu CD’yi katılan hakkındaki şikâyeti üzerine başlatılan soruşturmada başsavcılığa teslim etmiş, başsavcılık da kaydı dikkate alarak katılan hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan dava açmıştır. Daire, konuşmanın tarafı olan kişinin gizli kaydının koşulları varsa TCK 133 veya 134 kapsamında değerlendirilebileceğini belirtmiştir. Somut olayda ise CD’nin üçüncü kişilerle paylaşıldığı veya çoğaltıldığı iddiası bulunmadığını tespit ederek, sanığın “katılanın kendisine karşı suç işlemekte olduğuna dair iddiasını ispatlama ve kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiği kabul edilemeyeceğinden” beraat kararını yerinde bulmuştur. Beraat hükmü 04.11.2013 tarihinde isteme uygun olarak oybirliğiyle onanmıştır.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 23.03.2022 T., 2019/14037 E., 2022/2232 K.
Birlikte yaşadığı kişinin çıplak ve yarı çıplak fotoğraflarını rızası dışında çeken sanığın eylemi, fotoğraflar fiziksel mahremiyete ilişkin olduğundan TCK 135 ve 136’daki suçları değil, TCK 134’teki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturur. İddiaya göre sanık, gayriresmî birliktelik yaşadığı mağdurun bilgisi dışında çıplak fotoğraflarını çekmiş, ilişki sona erdikten sonra bu fotoğrafları ifşa edeceğini belirten mesajlarla birlikte mağdura göndermiştir. Fotoğrafların mağdurun annesine veya başkalarına ifşa edildiğine ilişkin bir anlatım bulunmamaktadır. Mahkeme sanığın kişisel verilerin kaydedilmesi ve verileri hukuka aykırı olarak verme suçlarından beraatine karar vermiştir. Daire, Ceza Genel Kurulunun 2014 tarihli kararına atıfla “herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmektedir” tespitini yapmıştır. Buna karşın “kişinin özel hayatına ilişkin görüntüsü ya da sesi, yasal anlamda, TCK’nın 135/1 ve aynı Kanunun 136/1. madde ve fıkraları kapsamında kişisel veri olarak değerlendirilemez” diyerek eylemin TCK 134/1 kapsamında olduğunu belirtmiş; sanığa ek savunma hakkı verilip uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra bu suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine hükmetmiştir. Kişisel verilere ilişkin beraat hükümleri 23.03.2022 tarihinde isteme uygun olarak oybirliğiyle bozulmuştur.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 13.10.2014 T., 2014/4964 E., 2014/19495 K.
Fiilen ayrı yaşadığı eşinin yatak odasına ses kaydı açık telefon bırakarak konuşmalarını gizlice kaydeden sanığın eylemi kişisel verilerin kaydedilmesi değil, özel hayatın gizliliğini ihlal suçudur. Sanık, resmî nikâhlı eşi olan katılanla geçimsizlik nedeniyle uzun süredir fiilen ayrı yaşarken eşinin sadakatinden kuşkulanmış ve ses kayıt fonksiyonu açık cep telefonunu katılanın oturduğu evin yatak odasına gizlice yerleştirmiştir. Daha sonra kaydı dinleyerek duyduğu seslerin cinsel ilişki sırasında çıkarıldığı düşüncesine kapılmış ve katılana tehdit mesajları göndermiştir. Mahkeme sanığı tehdit ve TCK 135/2 uyarınca kişisel verilerin kaydedilmesi suçlarından mahkûm etmiştir. Daire, tehdit suçundan kurulan mahkûmiyeti onamış; kişisel veri suçu yönünden ise “kişiye bağlı ve onun kişisel gelişimiyle ilgili olan özel hayatın gizliliği hakkının, evlilikle tamamen ortadan kalkmayacağı ve evli olmanın eşlere hiçbir sınır olmaksızın birbirlerini sürekli gözetleme ve denetleme hakkı vermeyeceği” belirtilerek eylemin TCK 134/1’in ikinci cümlesindeki suçu oluşturduğunu, suç vasfında yanılgıya düşüldüğünü kabul etmiştir. Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hüküm 13.10.2014 tarihinde isteme aykırı olarak oybirliğiyle bozulmuştur.