İlan ve Reklam Vergisi Kimden Alınır? Tabela İstisnası, Tarife ve Vergi Ziyaı Cezası (2464)
- 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu m.12’ye göre belediye sınırları ile mücavir alanlar içinde yapılan her türlü ilan ve reklam bu verginin konusuna girer.
- Verginin mükellefi, ilan ve reklamı kendi adına yapan veya yaptıran gerçek ya da tüzel kişilerdir.
- İlan ve reklam işini mutat meslek olarak yapanlar, başkaları adına yaptıkları reklamların vergisini mükellefler adına belediyeye yatırmakla sorumludur.
- Verginin konusu çok geniş tutulmuştur; ilanın veya reklamın zorunlu olarak yapılıp yapılmadığına bakılmaz.
- İşyerinin içine veya dışına asılan, iş sahibinin kimliği ile işin mahiyetini gösteren ve alanı yarım metrekareyi aşmayan ışıksız levhalar vergiden istisnadır.
- Yarım metrekareyi aşan levhalar, yalnızca aşan kısım üzerinden vergiye tabidir.
- Gazete, dergi ve kitaplarda yapılan ilan ve reklamlar ile ambalaj üzerindeki kendi ürün reklamları da istisna kapsamındadır.
- Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, eczanelerde kullanılması zorunlu levhaların verginin konusuna girdiğine kesin olarak karar vermiştir.
- Mevzuatın zorunlu tuttuğu bir levha olması, tek başına istisna ya da muafiyet sağlamaz.
- Vergi beyana dayalıdır; beyanname, reklamın yapıldığı ayı izleyen ayın yirminci günü akşamına kadar verilir.
- Tarife tutarları Kanun’un 15. maddesinde en az ve en çok olarak gösterilmiştir; belediye meclisi bu sınırları aşamaz.
- İlan ve reklam süresi altı aydan az ise verginin yarısı alınır; altı ayı geçen süreler bir yıl sayılır.
- Metrekare hesabında yarım metreye kadar kesirler yarım metrekareye, yarım metrekareyi aşanlar tam metrekareye tamamlanır.
- Tarifenin yanlış uygulanması suretiyle verginin eksik tahakkuk ettirilmesi vergi ziyaına yol açar ve bir kat ceza kesilmesini gerektirir.
- İhbarnamede binlerce reklama ilişkin ayrıntılı hesabın yer almaması, yargılama sırasında hesap tabloları tebliğ edilmişse esasa etkili şekil hatası sayılmaz.
Kısa cevap: 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu m.12’ye göre belediye sınırları ile mücavir alanlar içinde yapılan her türlü ilan ve reklam bu verginin konusuna girer; mükellef, ilan ve reklamı kendi adına yapan veya yaptıran kişidir. İşyerinin içine veya dışına asılan, alanı yarım metrekareyi aşmayan ışıksız levhalar vergiden istisnadır.
Bir dükkânın kapısındaki tabela, bir otobüs durağındaki pano, dağıtılan bir broşür ya da eczane vitrinindeki levha; bunların hepsi aynı verginin konusuna girebiliyor. Uygulamada uyuşmazlıkların büyük bölümü de “bu tabela zaten mevzuat gereği asılmak zorunda” ya da “bu reklam değil, sadece isim levhası” savunmalarından doğuyor. Danıştay’ın bu savunmalara yaklaşımı ise oldukça net.
Bu yazıda ilan ve reklam vergisinin konusunun sınırları, hangi levhaların istisna kapsamında kaldığı, zorunlu tabelaların durumu, tarifenin nasıl belirlendiği ve belediye meclisinin yetkisinin sınırı, beyanname yükümlülüğü ile vergi ziyaı cezasının hangi hâllerde kesilebileceği Danıştay ve Vergi Dava Daireleri Kurulu kararlarıyla ele alınmaktadır.
Kanunî dayanak
| Konu | Kural | Dayanak |
|---|---|---|
| Verginin konusu | Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki her türlü ilan ve reklam | m.12 |
| Mükellef | İlan ve reklamı kendi adına yapan veya yaptıran kişi | m.13/1 |
| Sorumlu | İlan ve reklam işini mutat meslek olarak yapan | m.13/2 |
| Küçük levha istisnası | Yarım metrekareyi aşmayan ışıksız levhalar | m.14/5 |
| Aşan kısım | Yarım metrekareyi aşan levhalar aşan kısım üzerinden vergilendirilir | m.14/5 |
| Zorunlu tabela | Mevzuatın zorunlu tutması istisna sağlamaz | Vergi Dava Daireleri Kurulu kararı |
| Tarife | Kanun’da en az ve en çok tutarlar gösterilmiştir | m.15 |
| Süre etkisi | Altı aydan kısa sürede verginin yarısı; altı ayı geçen süre bir yıl sayılır | m.15 |
| Beyan | Reklamın yapıldığı ayı izleyen ayın yirminci günü akşamına kadar | m.16 |
Ne yapmalı? Adım adım yol haritası
- Levhanızın alanını santimetre hassasiyetinde ölçüp fotoğraflayın; yarım metrekare sınırı istisnanın tek ölçütüdür.
- Levhanın ışıklı olup olmadığını belgeleyin; istisna yalnızca ışıksız levhalar için geçerlidir.
- Levhanın içeriğini kontrol edin; istisna, iş sahibinin kimliği ile işin mahiyetini gösteren levhalar için tanınmıştır.
- Yarım metrekareyi aşan bir levhanız varsa verginin yalnızca aşan kısım üzerinden alınacağını hatırlatın ve hesabı buna göre yaptırın.
- Reklamınız gazete, dergi ya da kitap içinde yayımlanıyorsa m.14/2’deki istisnayı ileri sürün.
- Beyannamenizi süresinde verin; reklam işini mutat meslek olarak yapıyorsanız her mükellef için ayrı ayrı hesap yapıp beyan edin.
- Tarife uygularken önce Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenen tutarı, sonra yeniden değerleme oranlarıyla güncellenmiş hâlini tespit edin.
- Reklam süreniz altı aydan kısaysa verginin yarısının alınacağını beyannamenizde açıkça gösterin.
- Belediye meclisi kararına dayanılarak tarh yapılmışsa, 2014 tarihli kararname sonrası meclis kararının uygulanamayacağı itirazını yapın.
- Vergi ziyaı cezası kesilmişse, verginin idarenin tasarrufuna bağlı olarak belirlenip belirlenmediğini tartışın; bu durumda ceza kesilemeyebilir.
- Tarifeyi yanlış uyguladıysanız, ziyaa uğratılan tutara isabet eden cezanın hukuka uygun olacağını, ancak aşan kısma isabet eden cezanın kaldırılması gerektiğini savunun.
- İhbarnamede hesabın gösterilmediğini ileri sürüyorsanız, yargılama sırasında size tebliğ edilen hesap tablolarındaki verilere de somut olarak itiraz edin; aksi hâlde şekil itirazı sonuç doğurmaz.
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, 19.01.2022 T., 2021/8 E., 2022/1 K.
Bölge idare mahkemesi kararları arasındaki aykırılığın giderilmesi: mevzuatın zorunlu tuttuğu levhalar da ilan ve reklam vergisinin konusuna girer. Kurul, verginin kanuniliği ilkesinden hareket etmiştir: “bu ilke uyarınca verginin yükümlüsü, konusu, vergiyi doğuran olay, matrah, oran, tarh, tahakkuk, tahsil, zamanaşımı, muafiyet ve istisna gibi vergilendirmenin temel ögelerinin kanun ile belirlenmesi gerekir.” Buradan şu sonuca varılmıştır: “Kanun’un açıkça verginin konusunu ve mükellefini belirlediği hallerde, bu belirlemelerin aksine vergisel yükümlülüğün kapsamını idari ya da yargısal yorum yoluyla genişletilmesi ya da daraltılması verginin kanuniliği ilkesine aykırı düşeceği gibi vergi adaletini de zedeleyecektir.” Kurul ayrıca “kanun koyucu vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi için, ilan ile reklamın birlikte yapılması şartını aramamıştır” diyerek salt ilan niteliğindeki levhaların da vergiye tabi olduğunu belirtmiştir. Sonuç: aykırılığın, eczaneler tarafından işyerlerinde kullanılan levhaların verginin konusuna girdiği ve m.14/1-(5) hariç istisna öngören bir düzenleme bulunmadığı yönünde giderilmesine 19/01/2022 tarihinde oyçokluğuyla ve KESİN olarak karar verilmiştir. Kararda yer alan karşı oy, zorunlu ve reklam unsuru içermeyen tabelaların vergiye tabi olmadığı görüşündedir; bu görüş Kurul çoğunluğunun kabulü değildir.
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, 25.01.2012 T., 2010/21 E., 2012/1 K.
Tarifeyi belediye meclisine bırakan hüküm iptal edilmiştir; iptal kararı henüz yayımlanmamış olsa da derdest dosyada gözetilir. Kurul, Anayasa’ya aykırılık iddiasını ciddi bularak itiraz yoluna başvurmuş ve 2464 sayılı Kanun’un 96. maddesinin (B) fıkrasının iptal edildiğini öğrenmiştir. Kurul şu ilkeyi koymuştur: “iptal edildiği … Mahkemesince bildirilen bir kural hakkındaki iptal kararı henüz resmi gazetede yayımlanmamış da olsa karara bağlanmamış dava veya temyiz başvurularının iptal edilen ve Anayasaya aykırılığı hükmen sabit olmuş kurala göre sonuçlandırılması, hukukun üstünlüğünü de içeren hukuk devleti ilkesine aykırı düşer.” Bu nedenle “temyizen incelenmekte olan ve henüz kesinleşmediği açık olan ısrar kararına karşı yapılan temyiz isteminin, iptal edilen kurala dayanılarak değil, kuralın iptal edildiği gözetilerek sonuçlandırılması gerekmektedir” denilmiştir. Sonuç: vergi mahkemesinin ısrar kararı 25.1.2012 tarihinde oy birliğiyle BOZULMUŞTUR. Kararda yer alan Danıştay Tetkik Hâkimi ve Danıştay Savcısı düşünceleri Kurulun gerekçesi değildir.
Danıştay 9. Daire, 11.06.2025 T., 2024/6076 E., 2025/2904 K.
Tarifenin yanlış uygulanması vergi ziyaıdır; ceza yalnızca hukuka uygun bulunan matraha isabet eden kısım bakımından ayakta kalır. Daire, verginin niteliğinden başlamıştır: “ilan ve reklam vergisinin beyana dayalı bir vergi olduğu, mükellefçe veya ilan ve reklam işini mutat meslek olarak ifa edenler tarafından verilecek beyanname üzerine tarh ve tahakkuk ettirildiği”. Somut olayda 2017 yılı için ışıklı veya projeksiyonlu ilanların yıllık metrekare fiyatının yeniden değerleme oranına göre 96,55 TL olduğu, süre altı aydan kısa olduğu için matrahın bunun yarısı olan 48,27 TL olması gerektiği, buna karşılık davacının beyanlarını 30,00 TL üzerinden yaptığı belirlenmiştir. Daire, “tarifenin yanlış uygulanması suretiyle, yıllık m² birim fiyatının 30,00-TL üzerinden hesaplanarak verginin eksik tahakkuk ettirildiği açık olduğundan” hukuka uygun bulunan matraha isabet eden vergi ziyaı cezasında aykırılık görmemiştir. Sonuç: bölge idare mahkemesi kararı, vergi ziyaı cezasının hukuka uygun matraha isabet eden kısmı yönünden 11/06/2025 tarihinde oy birliğiyle BOZULMUŞ, kalan kısmı ONANMIŞTIR; karar kesindir.
Danıştay 9. Daire, 15.11.2023 T., 2023/72 E., 2023/4612 K.
İhbarnamede binlerce reklamın ayrıntılı hesabının bulunmaması, hesap tabloları yargılamada tebliğ edilmişse esasa etkili şekil hatası değildir. Daire, ihbarnamede tarhiyat nedeni olarak Vergi Usul Kanunu m.29 uyarınca tespit edilen matrah farkı üzerinden ikmalen tarh ile m.341’deki vergi ziyaının gösterildiğini, ayrıca ara kararla getirtilen tablolarda “2016/Ocak ila Aralık dönemlerinde hangi tarih aralıklarında, hangi mükelleflere ait, hangi reklamları, kaç adet ve hangi tür kent mobilyası kullanılarak, ne kadar süreyle ilan ve reklam yayınlandığının tek tek belirtilmesi suretiyle” hesabın yapıldığını saptamıştır. Bu tabloların davacıya tebliğ edildiği de gözetilerek “dava konusu ihbarnamede, binlerce reklama ilişkin yapılan hesaplamanın yer almamasının esasa etkili bir şekil hatası olarak değerlendirilemeyeceği” sonucuna varılmıştır. Daire ayrıca reklam işini mutat meslek olarak yapan şirketin, kendisi mükellefmiş gibi tüm yıl boyunca tek reklam yapılmış varsayımıyla değil, her mükellef ve her reklam için ayrı hesap yaparak beyanda bulunması gerektiğini belirtmiştir. Sonuç: bölge idare mahkemesi kararı 15/11/2023 tarihinde oy birliğiyle ve kesin olarak BOZULMUŞTUR.
İkinci katman zorunluluk savunması. Bir levhanın mevzuatla zorunlu tutulmuş olması ve sahibinin reklam yapma yasağına tabi bulunması bile istisna doğurmuyor. Vergi Dava Daireleri Kurulu, kanunda açıkça yazılmadıkça kamusal niteliğin vergi kolaylığı sağlamayacağını belirtiyor.
Üçüncü katman istisnaların dar yorumu. Kanun, gerçek kişilerin evlerinin kapısındaki isim levhasını bile verginin konusuna dâhil edip sonra istisna yoluyla dışarıda bırakmış. Bu yapı, istisnaların sayılı ve sınırlı olduğunu gösteriyor; en pratik olanı yarım metrekare kuralıdır.
Dördüncü katman tarifenin kaynağı. Tarifeyi belediye meclisine bırakan hüküm verginin kanuniliği ilkesine aykırı bulunup iptal edildiği için, bugün dayanak Cumhurbaşkanı kararı ve yeniden değerleme oranlarıdır. Belediye meclisi kararına dayanan tarhiyatlarda bu itiraz doğrudan sonuç doğurabiliyor.
Beşinci katman iptal kararının zamanı. Kurul, iptal kararı henüz Resmî Gazete’de yayımlanmamış olsa bile kesinleşmemiş dosyalarda iptal edilen kurala dayanılamayacağını söylüyor. Bu, derdest dosyalarda çok güçlü bir argüman.
Altıncı katman hesabın doğruluğu. Metrekare kesirlerinin tamamlanması, altı aydan kısa sürede verginin yarısının alınması ve altı ayı geçen sürenin bir yıl sayılması gibi kurallar matrahı doğrudan belirliyor. Tarifenin yanlış uygulanması ise vergi ziyaı cezası doğuruyor.
Yedinci katman cezanın sınırı. Danıştay, hukuka uygun bulunan matraha isabet eden cezayı ayakta tutup, aşan kısma isabet eden cezayı kaldırıyor. Yani ceza, ayakta kalan vergiyle orantılı biçimde bölünüyor.
Son katman şekil itirazlarının sınırı. İhbarnamede ayrıntılı hesabın bulunmaması tek başına iptal sebebi sayılmıyor; hesap tabloları yargılama sırasında tebliğ edilmiş ve mükellef bunlara somut itiraz etmemişse şekil itirazı sonuç doğurmuyor. Vergi ceza ihbarnamesi incelenirken bu ayrım gözetilmelidir.
Sık yapılan hatalar
| Hata | Sonucu | Doğrusu |
|---|---|---|
| Zorunlu tabelayı otomatik istisna saymak | Vergi ve ceza tahakkuk eder | İstisna ancak m.14’te sayılan hâllerde doğar |
| Işıklı levhada yarım metrekare istisnasına dayanmak | İstisna uygulanmaz | İstisna yalnızca ışıksız levhalar içindir |
| Yarım metrekareyi aşan levhanın tamamını vergilendirmek | Fazla vergi tahakkuk eder | Yalnızca aşan kısım vergilendirilir |
| Belediye meclisi kararındaki tarifeyi tartışmasız kabul etmek | Kanuniliğe aykırı tarh ayakta kalır | Cumhurbaşkanı kararı ve yeniden değerleme esas alınmalıdır |
| Altı aydan kısa süreli reklamda tam tarife uygulamak | Matrah iki katına çıkar | Verginin yarısı alınır |
| Mutat meslek sahibinin kendini mükellef sanması | Her reklam için ayrı beyan yapılmaz | Her mükellef ve her reklam için ayrı hesap yapılmalıdır |
| Beyannameyi süresinde vermemek | Vergi ziyaı cezası kesilir | Reklamın yapıldığı ayı izleyen ayın yirmisine kadar verilmelidir |
| Sadece şekil eksikliğine dayanıp esasa itiraz etmemek | İtiraz sonuç doğurmaz | Hesap verilerine somut itiraz da yapılmalıdır |
| Cezanın tamamının kalkacağını varsaymak | Ayakta kalan matraha isabet eden ceza sürer | Ceza, ayakta kalan vergi ölçüsünde bölünür |
İlan ve reklam vergisinin konusu nedir?
2464 sayılı Kanun m.12’ye göre belediye sınırları ile mücavir alanları içinde yapılan her türlü ilan ve reklam bu verginin konusuna girer. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, konunun oldukça geniş tutulduğunu ve ilanın amacına ya da kullanım zorunluluğunun bulunup bulunmadığına bakılmaksızın işyeri adını gösteren levhaların da konuya dâhil olduğunu belirtmiştir.
Verginin mükellefi kimdir?
Kanun m.13’e göre mükellef, yurt dışından gönderilen ilan ve reklamlar dâhil olmak üzere ilan ve reklamı kendi adına yapan veya yaptıran gerçek ya da tüzel kişilerdir. Ayrıca ilan ve reklam işlerini mutat meslek olarak yapanlar, başkaları adına yaptıkları ilan ve reklamlara ait vergileri mükellefler adına ilgili belediyeye yatırmaktan sorumludur.
Dükkânımın tabelası vergiye tabi mi?
Kural olarak evet. Ancak Kanun m.14/5, işyerlerinin içine veya dışına asılan, iş sahibinin kimliği ile işin mahiyetini gösteren ve alanı yarım metrekareyi aşmayan ışıksız levhaları istisna tutmuştur. Alanı yarım metrekareyi aşan levhalar ise yalnızca aşan kısım üzerinden vergiye tabidir. Levha ışıklıysa bu istisnadan yararlanılamaz.
Mevzuat gereği asmak zorunda olduğum tabela için vergi öder miyim?
Evet. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, eczanelerde kullanılması zorunlu levhalar bakımından verdiği kesin kararda, standardize edilmiş levhaların kullanımının yönetmelikle zorunlu tutulmasının tabelanın mahiyetini ve verginin konusuna girdiği gerçeğini değiştirmeyeceğini belirtmiştir. Kurul, yürütülen hizmetin kamusal niteliğinin de kanunda açıkça vergi kolaylığı gerektiren bir unsur olarak belirlenmedikçe önem taşımadığını vurgulamıştır.
Reklam içermeyen, sadece isim yazan levha da vergiye tabi mi?
Evet. Kurul, kanun koyucunun vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi için ilan ile reklamın birlikte yapılması şartını aramadığını belirtmiştir. Bu nedenle reklam unsuru taşımayan, salt ilan mahiyetindeki levhalar yönünden de vergiyi doğuran olay gerçekleşmiş sayılır.
Hangi ilan ve reklamlar vergiden istisnadır?
Kanun m.14, on bent hâlinde sayar. Bunlar arasında Türkiye Radyo Televizyon Kurumu tarafından yapılan ilan ve reklamlar, her türlü gazete, dergi ve kitaplarda yapılan ilan ve reklamlar, gerçek kişilerin ikametgâh kapılarındaki kimlik levhaları, ambalajlar üzerindeki kendi ürün reklamları, yarım metrekareyi aşmayan ışıksız işyeri levhaları, kamu idarelerinin ilanları, siyasi partilerin faaliyet sınırları içindeki ilanları ve sinema ile tiyatroların kendi programlarına ilişkin ilanları yer alır.
Tarife tutarını belediye meclisi belirleyebilir mi?
Bu konu Anayasa Mahkemesinin iptal kararıyla değişmiştir. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, maktu tarifelerin belediye meclislerince tespitine imkân veren 2464 sayılı Kanun m.96/(B) hükmünün iptal edildiğini kararına dayanak yapmıştır. Danıştay 9. Daire kararlarında da 2014 tarihli kararnameyle belirlenen tutarların yeniden değerleme oranlarıyla güncellenmesi esas alınmakta, o tarihten sonra belediye meclisi kararının uygulanamayacağı belirtilmektedir.
Anayasa Mahkemesi kararı henüz yayımlanmadıysa ne olur?
Kurul bu soruyu açıkça yanıtlamıştır: iptal edildiği bildirilen bir kural hakkındaki karar henüz Resmî Gazete’de yayımlanmamış olsa bile, karara bağlanmamış dava veya temyiz başvurularının iptal edilen ve Anayasa’ya aykırılığı hükmen sabit olmuş kurala göre sonuçlandırılması hukuk devleti ilkesine aykırı düşer. Bu nedenle derdest dosyalarda iptal gözetilir.
Reklam süresi kısa ise vergi nasıl hesaplanır?
Kanun m.15’e göre ilan ve reklam süresi altı aydan az olursa vergi miktarının yarısı alınır; altı ayı geçen süreler bir yıl sayılır. Metrekare üzerinden yapılan hesaplamalarda yarım metreye kadar olan kesirler yarım metrekareye, yarım metrekareyi aşanlar ise tam metrekareye tamamlanır. Bu kurallar matrahı doğrudan belirlediği için beyannamede açıkça gösterilmelidir.
Beyanname ne zaman verilir?
Kanun m.16’ya göre ilan ve reklam işi mükellefçe yapılıyorsa iş yapılmadan önce, bu işi mutat meslek olarak yapanlar tarafından yapılıyorsa ilan veya reklamın yapıldığı ayı takip eden ayın yirminci günü akşamına kadar beyanname verilir ve vergi bu beyanname üzerine tarh ve tahakkuk ettirilir. Beyanname, ilanın yayınlandığı, dağıtıldığı veya teşhir edildiği mahallin belediyesine verilir.
Tarifeyi yanlış uygularsam ceza kesilir mi?
Evet. Danıştay 9. Daire, tarifenin yanlış uygulanması suretiyle yıllık metrekare birim fiyatının düşük hesaplanarak verginin eksik tahakkuk ettirilmesini vergi ziyaı olarak değerlendirmiş ve hukuka uygun bulunan matraha isabet eden vergi ziyaı cezasında aykırılık görmemiştir. Vergi Usul Kanunu m.344 uyarınca ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında ceza kesilir.
Vergiyi idare belirlemişse yine de ceza kesilir mi?
Vergi mahkemesi kararlarında, ihale yoluyla kiraya verilen reklam alanlarından alınan verginin taraflar arasındaki kira sözleşmesi ve belediye meclis kararıyla belirlendiği, dolayısıyla vergiyi doğuran olayın idarenin tasarrufuna bağlı olarak gerçekleştiği hâllerde mükellefin ödevlerini yerine getirmemesinden söz edilemeyeceği ve ceza kesilemeyeceği kabul edilmiştir. Ancak Danıştay, tarifenin yanlış uygulandığı kısım bakımından bu değerlendirmeye katılmamıştır.
İhbarnamede hesap gösterilmemişse tarhiyat iptal edilir mi?
Her zaman değil. Danıştay 9. Daire, ihbarnamede tarhiyatın nedeninin gösterildiği, ayrıntılı hesap tablolarının ise yargılama sırasında ara kararla getirtilip davacıya tebliğ edildiği bir olayda, binlerce reklama ilişkin hesabın ihbarnamede yer almamasının esasa etkili şekil hatası sayılamayacağını belirtmiştir. Kararda, davacının hesap verilerine somut bir itirazı bulunmamasına da vurgu yapılmıştır.
Reklam ajansıyım; vergiyi nasıl beyan etmeliyim?
Danıştay 9. Daire, ilan ve reklam işini mutat meslek olarak yapan şirketin, Kanun m.13 gereği başkaları adına yaptığı reklamların vergisini mükellefler adına yatırmakla sorumlu olduğunu belirtmiştir. Buna göre ilan ve reklamı yaptıran her bir mükelleften, her bir reklam için kullanılan birim alana bağlı olarak tarifede öngörülen tutarda vergi kesip beyanname vermek gerekir; kendisi mükellefmiş gibi tüm yıl boyunca tek reklam yapılmış varsayımıyla hesap yapılamaz.
Dava açma süresini nasıl hesaplarım?
İlan ve reklam vergisi tarhiyatı ile kesilen cezalar vergi ceza ihbarnamesiyle tebliğ edilir. İhbarnamenin tebliğinden itibaren İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda öngörülen süre içinde vergi mahkemesinde dava açılır. Beyan üzerine tahakkuk eden vergilerde ise ihtirazi kayıtla beyanname verilmesi ve tahakkuk fişine karşı dava açılması yolu izlenir.
- 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu m.12 — ilan ve reklam vergisinin konusu
- 2464 sayılı Kanun m.13 — mükellef ve sorumlu
- 2464 sayılı Kanun m.14 — istisna ve muaflıklar
- 2464 sayılı Kanun m.15 — tarife ve nispet
- 2464 sayılı Kanun m.16 — verginin tarhı, beyan ve ödeme
- 2464 sayılı Kanun m.96 — tarifelerin belirlenmesi ve yeniden değerleme
- 2464 sayılı Kanun geçici m.7 — tarifelere ilişkin geçiş rejimi
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m.29 — ikmalen tarh
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m.34 — ihbarname ile bildirim
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m.341 ve m.344 — vergi ziyaı ve cezası
- 2709 sayılı Anayasa m.73 — verginin kanuniliği ilkesi
- 2576 sayılı Kanun m.3/C — bölge idare mahkemesi kararları arasındaki aykırılığın giderilmesi
İlgili yazılarımız: vergi ziyaı ve usulsüzlük cezaları · vergi ceza ihbarnamesi · resen vergi tarhı ve takdir komisyonu · emlak vergisi ve itiraz · belediye encümeni kararına itiraz
Bu yazı genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; somut olayın koşullarına göre değerlendirme değişebilir ve hukuki danışmanlık yerine geçmez.